Karlı Dede Ağacına

Başımdan ne acılarım eksilir, ne sana azalır özlemlerim
Sisli bulutlar arasında, beyazla örtülmüş yine dalların.
Bak hele, hırçın esen rüzgâr dalını da kırmış Koca Çınarımın
Ah bir tanem seni böyle gördüm ya, kanar gönül yaralarım.

Sana zor gelebildim, izin vermedi karla boran olmuş yolların
Dede ağacım dayan ne olur, bu karlara kırılmasın dalların.
Zaman öyle bir geçiyor, bizim buralarda zor oluyor akşamlarım
Ah bir tanem dallarını kırılmış gördüm, durmaz gönül yaralarım.

Yıllar öncesi gelmiştim de, dökmüştüm sana dertlerimi
Dallarını eğip, Sabırla durup dinlemiştin başımdan geçenleri.
Çok yaşadın, bilirmisin Beylerli’den yeni göçüp gidenleri
Ah bir tanem kırılmış kolun ya, hüzünlendi gönül yaralarım.

Ben fotoğrafçıyım, oturup da sana övgü dolu yazılar yazamadım
Koca Çınarım, seni kimler dikti buralara araştırdım da bulamadım
Atmışlı yıllarda ayrıldım gittim, gurbet ellere bizim buralardan
Ah bir tanem seni gördüm ya, içime sığmaz oldu gönül yaralarım.

Dayanamam sana, ne rüzgâr sallasın nede kar kırsın dallarını
Bozulmasın kumru kuşların yuvası, yetim kalmasın yavruları.
Hiç bir zaman kimseye vermesin yaradanım çekilmez olan acıları
Sen yaşamayı bırakma, varsın kanasın Foto Galip’in gönül yarası.

Zaman değişti, artık dokunma diyorlar dokunursan yanarsın
Sen yaşlı bir ulu çınarsın, leb demeden leblebiyi anlarsın.
Yıllar öyle bir geçiyor ki, gün gelirde benim gibi dostu çok ararsın
Bu konularda bir diyeceğin varsa, ne olur konuş yarına kalmasın.
Hadi Koca Çınarım, hadi şöyle bir kendini devşiriver.
Bir bildiğin varsa, ben BİZİM BURALAR’dan ayrılmadan söyleyiver