SEN DE GELMEDİN BABA

Bir günün öyle ezanı sonrasıydı yalnızca geçim bu sokaklardan,
Tanımadılar yıkılmaya yüz tutmuş evler beni sanki bir el gibi
Kimse yok mu diye seslendim hiç bir evden ses duyamadım.
Boş evlerin fotoğrafları çektim gördüklerime üzüldüm,içim yandı köz gibi.

Mehraba!
Doğan gün, dal uçları, tomurcuklar
dağların esen rüzgarı
sığırcık kuşlarının sevinci bahar
güneşe koşan çocuklar mehraba!         

Dost bile bulamadım bu evlerde konuşup dökemedim içimi
Çok çalıştık ama beceremedik büyük hayellere daldık                                                          Buraları yıkık dökük bırakmak acep  bizlerin sucumu
Olmadı yetmedi işte onun için bizim buralardan ayrıldık
Fakirlikten her birimiz başka diyarlara sardık evimizin göçünü.

Yıllar sonrası döndüm, bizim buralara.
Sokaklar, her yer değişmiş sanki tanıyamıyorum.
Durup bakıyorum etrafıma, birileri var mı buralarda.
Kimler yaşardı, hatırlamaya çalışıyorum bu evlerde.
Gezmekten biraz yoruldum, bacaklarım titriyor.
Yorulsam da, kararlıyım sokakları gezmeye.
Fotoğraflarını çektiğim evlerin, kapısını çalıyorum
Kimseler ses vermiyor bizim buralarda

Sana bu yazıyı, bizleri bırakıp gittiğin günün akşamı yazmıştım

23/01/2016 günü, siteme koymak tam on, altı ay sonrası bu güne rastladı

Bu gün  yine senin için toplandık, Senin mevlütlü dualı yemeğini yapıyoruz.

Açtık ellerimizi de Allaha dualar ettik gönderdik sana

Bazı yazılarım vardı bu sitemde okuduğunuzda,
Duygularınızı dile getirdiğini düşündüğüm.
Yüreğimizde olanları sizlere aktardığımda
Bana yorum yazarak teşekkür ettiğiniz
Sizlere duygulu anlar yüklediğim.
Bizim buralardan Merhaba.

BİZİM BURALARDA KAYIP ETTİK REİS’İN KADİRİNİ,

ONUDA SAKLADI TOPRAĞA KÖYÜN KABİRİ…

Sevgili Kadir arkadaşım bu yaz köy kahvesinde hep seninle uğraştım. Sana sigara içirmemem için elimden geleni yaptım cebinde gördüm paketi aldım, yırttım. Elinde gördüm kaptım yere atıp ezdim, ağzında gördüm aldım söndürdüm, içirmedim. Sana yaptıklarıma Allah şahit hiçte bir şey demedin sabır küpü müydün be arkadaş…

Şu yalan dünyada yaşarken.
Neleri beklemeyiz ki, olumsuz günlerin, tez geçmesini beklemek.
Güzel günlerin gelmesini, bir umutla beklemek.
İnsanın hayatının belli bir zamanı, beklemekle geçer. Bazen istenilmeyenden kurtulmak, bazen istenilene kavuşmak için. Anayı, babayı, kardeşi, evlatlarımızı, sevdiklerimizi, arzulayıp beklemek. Beklemek, arzu edilen ve gecen zaman değil mi?

Kış,aylarından sonra ilk baharla yeşile boyanır bizim buralar.
Baharla birlikte bazılarımızın umutları çoğalır.
Fikirler sevgiye açılsın bu günlerde düşüncelerimiz umutlarımızla büyüsün.
Bir yanı yeni gelen bahar gibi gönlümün sanki, bir yanı kara kış…
Gün oluyor içim cıvıltılarla dolu, seviniyorum.
Gün oluyor hıçkırıklar diziliyor boğazıma, üzülüyorum.
Bazen bırakıyorum kendimi, dertler birbirine ekleniyor sıra sıra gülüm.

Bu günlerde kan ağlıyor yüreğim, her gün birkaç şehit düşüyor vatanımın bir köşesinde. Üzülmediğim bir günüm yok, insan olan dayanamıyor böyle acılara.Birkaç şehit töreninde bulundum, tören boyunca gözyaşlarım dinmedi.

Allah’ım, kimselere göstermesin bu dayanılmaz acıları